Artykuł sponsorowany

Co naprawdę odpowiada za ograniczenie dymu w drzwiach i jak czytać klasy Sm oraz Sa

Co naprawdę odpowiada za ograniczenie dymu w drzwiach i jak czytać klasy Sm oraz Sa

Drzwi o klasyfikacji ogniowej EI30 lub EI60 ograniczają rozprzestrzenianie płomieni i wysokiej temperatury przez określony czas, jednak sama odporność na ogień nie chroni w pełni przed gazami pożarowymi. W początkowej fazie zdarzenia zadymienie obejmuje korytarze i klatki schodowe znacznie szybciej niż zjawiska termiczne. Różnica ciśnień powstająca podczas spalania wypycha gęsty dym przez najmniejsze szczeliny budowlane. Według statystyk straży pożarnej to właśnie toksyczne gazy stanowią główną przyczynę zagrożenia dla ludzi, odpowiadając za zdecydowaną większość ofiar. Odpowiednio dobrane drzwi dymoszczelne z oznaczeniem klasy S uzupełniają podstawową ochronę, blokując przepływ dymu już od pierwszych minut po wybuchu pożaru. Zastosowanie takiego rozwiązania pozwala utrzymać widoczność na drogach ucieczki i zapewnia bezpieczną ewakuację z budynku, zanim płomienie dotrą do jakiegokolwiek przejścia.

Jak konstrukcja skrzydła wpływa na blokowanie gazów pożarowych?

Szczelność na przenikanie gazów pożarowych zatrzymuje dym w obrębie jednej strefy pożarowej, chroniąc kluczowe ciągi komunikacyjne w obiekcie. Zablokowanie toksycznych substancji przed wejściem na klatki schodowe i do przedsionków pożarowych daje osobom przebywającym w budynku niezbędny czas na opuszczenie zagrożonego obszaru. Zdolność do blokowania gazów wynika bezpośrednio z budowy samej stolarki i precyzyjnego spasowania jej poszczególnych elementów mechanicznych. Standardowa ochrona opiera się na uszczelkach pęczniejących, jednak te reagują dopiero na wysoką temperaturę, przepuszczając wcześniejszy, chłodny dym.

Kluczową rolę w układzie dymoszczelnym odgrywają dodatkowe uszczelki obwodowe wykonane z materiałów odpornych na starzenie i odkształcenia, takich jak EPDM lub silikon. Uszczelnienie to musi ściśle przylegać do ościeżnicy na całym obwodzie skrzydła w stanie spoczynku. Dolna krawędź wymaga z kolei zastosowania progu wyposażonego w mechaniczną listwę opadającą lub elastyczną uszczelkę dociskową. Zintegrowany mechanizm opuszcza profil uszczelniający automatycznie podczas zamykania skrzydła, trwale niwelując prześwit przy posadzce. Niezbędnym elementem jest również certyfikowany samozamykacz, który wymusza odpowiednią siłę docisku skrzydła do ościeżnicy pokonując opór fizyczny wszystkich uszczelek. Nieszczelności wynikające z błędów montażowych, złego wyregulowania zawiasów lub postępującego zużycia okuć sprawiają, że dym błyskawicznie przedostaje się do sąsiednich pomieszczeń. Wynikające z tego faktu zadymienie dróg ewakuacyjnych prowadzi do utraty orientacji przestrzennej przez uciekających ludzi, nawet jeśli główna konstrukcja przegrody opiera się niszczącemu działaniu płomieni.

Co oznaczają klasy Sm oraz Sa na etykietach znamionowych?

Wybór odpowiedniej stolarki wymaga szczegółowej analizy parametrów określonych w deklaracjach właściwości użytkowych oraz certyfikatach wydawanych na podstawie normy badawczej PN-EN 1634-3. Dokumenty te definiują dwie podstawowe klasy dymoszczelności, które różnią się rygorem warunków przeprowadzania prób laboratoryjnych. Klasa Sa określa zachowanie przegrody w temperaturze otoczenia wynoszącej 20°C przy różnicy ciśnień rzędu 25 Pa. W takich symulowanych warunkach maksymalny przepływ zimnych gazów nie przekracza 3 metrów sześciennych na godzinę dla każdego metra bieżącego szczeliny, z całkowitym wyłączeniem pomiaru w obszarze dolnego progu. Tego typu rozwiązania stosuje się najczęściej tam, gdzie przepisy budowlane wymagają podstawowej bariery dla dymu.

Klasa Sm, oznaczana w dokumentacji technicznej również jako S200, narzuca znacznie surowsze wymagania testowe, niezbędne w budynkach użyteczności publicznej czy wysokich obiektach mieszkalnych. Próba odbywa się przy temperaturze podniesionej do 200°C oraz ciśnieniu wynoszącym 50 Pa. Dopuszczalny strumień przepływu dla tej podwyższonej klasy wynosi maksymalnie 20 metrów sześciennych na godzinę dla skrzydeł pojedynczych oraz 30 metrów sześciennych dla wariantów dwuskrzydłowych. Oznaczenie to potwierdza, że przegroda radzi sobie z rozgrzanymi gazami, które naturalnie unoszą się ku górze i z ogromną siłą napierają na górną część ościeżnicy. Stolarka z pełnym oznaczeniem EIS współpracuje bezpośrednio z aktywnymi urządzeniami wyciągowymi w budynku. Szczelne odcięcie poszczególnych stref wspiera działanie klap dymowych i wentylatorów wyciągowych, uniemożliwiając zasysanie czystego powietrza z sąsiednich pomieszczeń i pozwalając na szybkie wyrzucenie zanieczyszczeń z dróg ewakuacyjnych na zewnątrz.

Prawidłowe funkcjonowanie przegród oddzielenia pożarowego w docelowym obiekcie budowlanym wymaga odpowiedniego doboru wszystkich komponentów oraz wysoce precyzyjnego montażu. Wieloletnia praktyka instalacyjna firmy Psofix obejmuje dopasowywanie i montaż certyfikowanych drzwi przeciwpożarowych wyposażonych w deklarowane parametry dymoszczelności. Prace prowadzone są bezpośrednio na podstawie zatwierdzonej dokumentacji technicznej budynków, co ułatwia zintegrowanie stolarki otworowej z zaplanowanym systemem wentylacji pożarowej. Realna i trwała ochrona dróg ewakuacyjnych przed zadymieniem zależy od fizycznej stabilności całego zainstalowanego układu. Proces prawidłowego osadzania ościeżnic w murze, dobór odpowiednich ogniochronnych pianek montażowych, regularne przeglądy serwisowe oraz końcowa regulacja siły samozamykaczy determinują poprawne zachowanie się przegrody podczas narastającej różnicy ciśnień w warunkach rzeczywistego zagrożenia pożarowego.